Lidrus: een hardnekkig onkruid

Lidrus: een hardnekkig onkruid

Wanneer koeien ruwvoer krijgen met lidrus, hebben de giftige stoffen in deze plant een negatief effect op de vertering van de koeien, de melkproductie en de mestkwaliteit. Het Louis Bolk Instituut kijkt samen met twee melkveehouders in het Utrechtse veenweidegebied naar een natuurlijke aanpak om lidrus te beheersen.

Lidrus (Equisetum palustre) is een hardnekkig onkruid dat voorkomt in walkanten en zich onder gunstige omstandigheden in het veld kan verspreiden. Het onkruid wortelt zeer diep en lijkt in staat zich via vochtige bodemlagen horizontaal te verspreiden. Extensieve bemesting, slechte ontwatering en kale plekken bevorderen lidrus. Walkanten waar walmaaisel niet wordt afgevoerd en na rotting kale plekken overblijven, zijn een ideale omgeving voor lidrus. Maar ook de samenstelling van de bodem en bodemhistorie lijken een rol te spelen.

Beperkte benutting percelen
Veehouders geven aan steeds meer problemen te ondervinden van lidrus. Deze plant uit de paardenstaartenfamilie bevat giftige stoffen. Wanneer koeien ruwvoer krijgen met lidrus, hebben de giftige stoffen in deze plant een negatief effect op de vertering. Met een teruglopende melkproductie en mindere kwaliteit mest als gevolg. Melkveehouders weten dat het voeren van graskuil van percelen met lidrus direct een negatief effect heeft op de koeien. Zij hebben vaak een goed beeld van de percelen en de perioden van het jaar waarin lidrus een probleem is en spelen hier zo veel mogelijk op in. Bijvoorbeeld door percelen waar lidrus veel voorkomt te mijden tijdens het maaien. Dit vergt een nauwkeurige planning. Als het aandeel lidrus in een perceel substantieel wordt, dan mijden ook koeien deze plekken tijdens het grazen. Het komt voor dat grote delen van percelen hierdoor maar beperkt worden benut voor ruwvoerwinning.

Oude en nieuwe kennis
Een veehouder diende eerder bij provincie Utrecht een projectvoorstel in en het Louis Bolk Instituut voert het nu uit: een verkennende studie naar lidrus in het Utrechtse veenweidegebied. Twee veehouders zijn momenteel actief betrokken bij het in kaart brengen van de knelpunten en ervaringen met het onkruid. Vanaf het voorjaar worden op deze bedrijven maatregelen uitgeprobeerd om lidrus te beheersen, zonder daarbij bestrijdingsmiddelen te gebruiken. De pilotstudie combineert oude en nieuwe kennis uit praktijk en wetenschap om tot een passende natuurlijke aanpak te komen. De oplossing ligt in de wisselwerking tussen bodem en gewas.

Oproep
Weet u hoe men vroeger met dit probleem omging? Wilt u uw eigen ervaringen met lidrus delen? Of heeft u interesse in de voortgang van het project? Neem dan contact op met Bart Timmermans van het Lois Bolk Instituut via b.timmermans@louisbolk.nl

Project Aanpak van Lidrus in grasland en ruwvoer 
Uitvoerder Louis Bolk Instituut
Opdrachtgever Gebiedscoöperatie O-gen
Contactpersoon Jan Paul Wagenaar
 

Gepubliceerd op